Ik heb mijn onderschrift aangepast.... want R en ik zijn gestopt met onze bv-momentjes. We hadden de "lekker voor het slapen"-borst al vervangen door een fles. Hij dronk dus alleen nog op dagen dat ik kon uitslapen 's ochtends bij ons in bed. Met de zwemles van T (zondagochtend om 8 uur...) viel daar nog een per week van weg. En met mijn zwangerschap irriteerde het me. Ik heb gezegd dat het op was. Daar heb ik twee keer even een zielig jochie van gehad ("neeeeh, niet op. isse niet op!!"), maar hij nam ook snel genoegen met een lekkere knuffel en samen slapen. En nu hij al een week niet meer gevraagd heeft, zelfs vannacht niet toen hij bij ons kwam slapen omdat er monsters op z'n kamer zaten die zelfs papa niet weggejaagd kreeg, durf ik er wel op te vertrouwen dat het afgelopen is.
Dertig maanden man! Ik weet de eerste keer nog, hoe opgelucht ik was dat hij het helemaal zelf deed

en hoe ik al het gesjor van de kraamverpleegster kon afkappen. In het begin dronk hij iedere twee uur en het heeft zeker een jaar geduurd voor hij een nacht zonder kon. Hij kon er ook zo ontzettend en zichtbaar van genieten. En ik heb ook echt genoten van het intense contact, in de wetenschap dat dat een keer ophoudt. Dus: afscheid van een periode. Dat stemt toch altijd een beetje weemoedig, al sta ik er volledig achter en ben ik blij dat ik toch ook wel trots dat ik deze keer de twee jaar wel heb volgemaakt. Wie weet mag de volgende zelf kiezen wanneer hij/zij stopt...
Jullie kunnen niet zoveel met dit verhaal, maar dit is voor mij wel een mooie manier om de periode even bewust af te sluiten.
De belangrijkste herinneringen: de eerste keer, de eerste keer in de speeltuin, achter in de bus toen ik hem op mijn werk was gaan showen, op festivals in het gras, op de bank na een vermoeiende logeerpartij, en misschien ook maar eentje waarbij ik T tegelijkertijd probeerde voor te lezen

(leuk, de tweede zijn).
@
Moeder van T (22/1/2008; 20 maanden bv) en R (26/6/2010; 30 maanden bv) en N (28/9/2013; 35 maanden bv).